Ik vloog over de stad, ik kon alle gebouwen zien het was zo mooi! ik kwam een vogel tegen en draaide mijn hoofd om op hem gedag te zeggen. Dag vogel zij ik. Ik was zo afgeleid door de vogel dat ik een flatgebouw niet had gezien en het was te laat om af te remmen of uit te wieken. ik botste vol met mijn gezicht tegen het gebouw en viel op de grond en opeens vielen al mijn tanden eruit.
Op dat moment kwam Wouter de Kabouter aangelopen. Wouter was mijn beste vriend. 'Wat heb jij nou weer gedaan?'Zij wouter. 'Hier ik help je wel even' en wouter zette een voor een mijn tanden weer terug in mijn mond. Dankjewel wouter zij ik. Kom ik trakteer je op een biertje. Zo gezegd zo gedaan, Wouter en ik zaten naast elkaar op een barkruk nog na te praten over wat er net was gebeurd. In een keer kwam er een grote dikke man aanlopen en ging naast mij op de barkruk zitten, precies op de plek waar Wouter zat!. O nee hij heeft Wouter geplet! Ik was boos en verdrietig. Kan je niet uitkijken je hebt mijn beste vriend wouter de kabouter vermoord!. hahahahaha de man begon te lachen en verklaarde mij voor gek. Wat een humor heb jij toch je weet toch zelf ook wel dat kabouters alleen maar in paddestoelen leven en niet in kroegen komen. Ik was ten einde raad ik schreeuwde en schelde maar het enige geluid dat uit mijn mond kwam was dat van een taal die ik en de man niet kende hoewel ik wel precies wist wat ik zei.
Verslagen en machteloos liep ik de trap op. De tredend kwamen een voor een tevoorschijn. Ik wist niet waar die trap heen zal leiden maar het kon me ook allemaal niet zoveel schelen. Wouter was weg en iedereen denkt dat ik gek ben! Kabouters leven niet alleen in paddestoelen kabouters komen ook graag in de kroeg net als mensen. Wouter in ieder geval wel! He waar ben ik eigenlijk? Ik was maar gewoon doorgelopen zonder te weten waarheen en toen wist ik niet meer waar ik was!
Alles om mij heen was wit alsof ik in een leeg wit tekenvel stond. Ik voelde in mijn zakken en voelde dat er nog een dikke zwarte stift in mijn zak lag. Dat bracht mij op een idee. Ik begon om mij heen een deur te tekenen. Oke en nu kijken of het werkt. Ik duwde zachtjes tegen de deur en ja hoor hij ging open! Ik kwam in een lange gang terecht de muren, het plafond en de vloer waren volgeschreven met nummers naarmate ik verder door de gang liep veranderde de cijfers in kleuren en de kleuren in vormen. Nu snapte ik pas wat al die cijfers betekende het was een formule!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten