Verhaal video

Ik vloog over de stad, ik kon alle gebouwen zien het was zo mooi! ik kwam een vogel tegen en draaide mijn hoofd om op hem gedag te zeggen. Dag vogel zij ik. Ik was zo afgeleid door de vogel dat ik een flatgebouw niet had gezien en het was te laat om af te remmen of uit te wieken. ik botste vol met mijn gezicht tegen het gebouw en viel op de grond en opeens vielen al mijn tanden eruit.

Op dat moment kwam Wouter de Kabouter aangelopen. Wouter was mijn beste vriend. 'Wat heb jij nou weer gedaan?'Zij wouter. 'Hier ik help je wel even' en wouter zette een voor een mijn tanden weer terug in mijn mond. Dankjewel wouter zij ik. Kom ik trakteer je op een biertje. Zo gezegd zo gedaan, Wouter en ik zaten naast elkaar op een barkruk nog na te praten over wat er net was gebeurd. In een keer kwam er een grote dikke man aanlopen en ging naast mij op de barkruk zitten, precies op de plek waar Wouter zat!. O nee hij heeft Wouter geplet! Ik was boos en verdrietig. Kan je niet uitkijken je hebt mijn beste vriend wouter de kabouter vermoord!. hahahahaha de man begon te lachen en verklaarde mij voor gek. Wat een humor heb jij toch je weet toch zelf ook wel dat kabouters alleen maar in paddestoelen leven en niet in kroegen komen. Ik was ten einde raad ik schreeuwde en schelde maar het enige geluid dat uit mijn mond kwam was dat van een taal die ik en de man niet kende hoewel ik wel precies wist wat ik zei.

Verslagen en machteloos liep ik de trap op. De tredend kwamen een voor een tevoorschijn. Ik wist niet waar die trap heen zal leiden maar het kon me ook allemaal niet zoveel schelen. Wouter was weg en iedereen denkt dat ik gek ben! Kabouters leven niet alleen in paddestoelen kabouters komen ook graag in de kroeg net als mensen. Wouter in ieder geval wel! He waar ben ik eigenlijk? Ik was maar gewoon doorgelopen zonder te weten waarheen en toen wist ik niet meer waar ik was! 
Alles om mij heen was wit alsof ik in een leeg wit tekenvel stond. Ik voelde in mijn zakken en voelde dat er nog een dikke zwarte stift in mijn zak lag. Dat bracht mij op een idee. Ik begon om mij heen een deur te tekenen. Oke en nu kijken of het werkt. Ik duwde zachtjes tegen de deur en ja hoor hij ging open! Ik kwam in een lange gang terecht de muren, het plafond en de vloer waren volgeschreven met nummers naarmate ik verder door de gang liep veranderde de cijfers in kleuren en de kleuren in vormen. Nu snapte ik pas wat al die cijfers betekende het was een formule!

video dagboek 28-02-13

Video dagboek deel 2. Ik ga een droomboek bijhouden, dromen geven de mogelijkheid om je eigen logica en realiteit los te laten.

Deel 1 videodagboek 27-02-13 1:07

Do hidden dimensions exist?

A new study suggests how astronomers may be able to find out.
Provided by University of Wisconsin-Madison

Published: February 8, 2007

A computer-generated rendering shows a possible six-dimensional geometry similar to those studied by UW-Madison physicist Gary Shiu. Photo by Andrew J. Hanson, Indiana University

February 7, 2007 Peering backward in time to an instant after the Big Bang, physicists at the University of Wisconsin-Madison have devised an approach that may help unlock the hidden shapes of alternate dimensions of the universe. A new study demonstrates that the shapes of extra dimensions can be "seen" by deciphering their influence on cosmic energy released by the violent birth of the universe 13 billion years ago. The method, published February 2 in Physical Review Letters, provides evidence that physicists can use experimental data to discern the nature of these elusive dimensions — the existence of which is a critical but as yet unproven element of string theory, the leading contender for a unified "theory of everything." Scientists developed string theory, which proposes that everything in the universe is made of tiny, vibrating strings of energy, to encompass the physical principles of all objects from immense galaxies to subatomic particles. Though currently the front-runner to explain the framework of the cosmos, the theory remains, to date, untested. The mathematics of string theory suggests that the world we know is not complete. In addition to our four familiar dimensions — three-dimensional space and time — string theory predicts the existence of six extra spatial dimensions, "hidden" dimensions curled in tiny geometric shapes at every single point in our universe. Don't worry if you can't picture a 10-dimensional world. Our minds are accustomed to only three spatial dimensions and lack a frame of reference for the other six, says UW-Madison physicist Gary Shiu, who led the new study. Though scientists use computers to visualize what these six-dimensional geometries could look like, no one really knows for sure what shape they take. The new Wisconsin work may provide a long-sought foundation for measuring this previously immeasurable aspect of string theory. According to string theory mathematics, the extra dimensions could adopt any of tens of thousands of possible shapes, each shape theoretically corresponding to its own universe with its own set of physical laws. For our universe, "Nature picked one — and we want to know what that one looks like," explains Henry Tye, a physicist at Cornell University who was not involved in the new research. Shiu says the many-dimensional shapes are far too small to see or measure through any usual means of observation, which makes testing this crucial aspect of string theory very difficult. "You can theorize anything, but you have to be able to show it with experiments," he says. "Now the problem is, how do we test it?" He and graduate student Bret Underwood turned to the sky for inspiration. Their approach is based on the idea that the six tiny dimensions had their strongest influence on the universe when it itself was a tiny speck of highly compressed matter and energy — that is, in the instant just after the Big Bang. "Our idea was to go back in time and see what happened back then," says Shiu. "Of course, we couldn't really go back in time." Lacking the requisite time machine, they used the next-best thing: a map of cosmic energy released from the Big Bang. The energy, captured by satellites such as NASA's Wilkinson Microwave Anisotropy Probe (WMAP), has persisted virtually unchanged for the last 13 billion years, making the energy map basically "a snapshot of the baby universe," Shiu says. The WMAP experiment is the successor to NASA's Cosmic Background Explorer (COBE) project, which garnered the 2006 Nobel Prize in physics. Just as a shadow can give an idea of the shape of an object, the pattern of cosmic energy in the sky can give an indication of the shape of the other six dimensions present, Shiu explains. To learn how to read telltale signs of the six-dimensional geometry from the cosmic map, they worked backward. Starting with two different types of mathematically simple geometries, called warped throats, they calculated the predicted energy map that would be seen in the universe described by each shape. When they compared the two maps, they found small but significant differences between them. Their results show that specific patterns of cosmic energy can hold clues to the geometry of the six-dimensional shape — the first type of observable data to demonstrate such promise, says Tye. Though the current data are not precise enough to compare their findings to our universe, upcoming experiments such as the European Space Agency's Planck satellite should have the sensitivity to detect subtle variations between different geometries, Shiu says. "Our results with simple, well-understood shapes give proof of concept that the geometry of hidden dimensions can be deciphered from the pattern of cosmic energy," he says. "This provides a rare opportunity in which string theory can be tested." Technological improvements to capture more detailed cosmic maps should help narrow down the possibilities and may allow scientists to crack the code of the cosmic energy map — and inch closer to identifying the single geometry that fits our universe. The implications of such a possibility are profound, says Tye. "If this shape can be measured, it would also tell us that string theory is correct." http://www.astronomy.com/en/News-Observing/News/2007/02/Do%20hidden%20dimensions%20exist.aspx

Power of the Subconscious Mind seen through the Power of Emotions!

what is deja vu?

Wat gebeurt er met de brein als je een deja vu hebt? Hoe kan het dat wanneer iets op het puntje van je tong ligt je niet op de naam kan komen en de rest van de mensen met wie je bent in een keer ook niet? Dit en meer vanuit het perspectief van het brein

http://www.youtube.com/watch?v=CSf8i8bHIns&feature=endscreen&NR=1

how to lucid dream?

http://www.youtube.com/watch?NR=1&v=llw717IARpQ&feature=endscreen

25-02-'13

The Lucid Human - Brainstorm

What if,
we all have a little box inside of us.
What if this little box stores unconcious perceptions and talent inside of it.
What if we could tap into that little box?

We experienced that some mental disorders allow you to do things you have never done before.
You have knowledge you didn't know you had. You can express yourself in ways you never thought you could. What if we could all discover these hidden talents?
What would your hidden talents look like?
What type of hidden talents would you like to have?

The unconcious mind is unconcious, because it is a part that does not belong to your 'own'  mind. How could we then connect to it?
In order to make a connection to our unconcious mind, and therefore to the hidden talents that it posesses, we must learn a different kind of logic; the logic of the unconcious mind.
We live in a world with a certain universal logic, a universal conciousness saying that this is how everything should be. We have a frame of reference, that this world already provided us with.
What if this is just one option of many?
What if this is just the effect of diving into a pool and deciding that the only water that is there, is the water that is on your side of the pool?

We make assumptions based on this universal logic. We also make conclusions this way. Depending on the type of logic you follow, you will choose one conclusion over the other. Your logic is an entire system. We base our abilities on a certain logic. We do what we know. We tell ourselves that we can or cannot do something, because of the assumptions and the following conclusions that we make.
We are universal unconcious of other systems. Do we even need a system?

What if we move away from this universal concious way of thinking, going towards a more unconcious way of thinking?
We can start to doubt everything around us. We tend to see things around us in a certain frame of reference, which we then call 'reality'. But in the future, this way of seeing the 'reality' will change.
This would mean that a shift of mindset will occure.

We can do a lot more than we think. Our assumptions just tell us we can't.
This shift will make for a new type of human; THE LUCID HUMAN.

The lucid human can look beyond the current logical system of approaching the world around him. They become their own logic.
If you truly believe that you can do something, you can do it. The lucid human has unlimited access to ' hidden' abilities and talents that 'common' people would maybe not concider their own.
The lucid humans create their own evolution, making for a new lucid society.

Intuitive Kunst&Ko

Last week we went to kunst en ko. Kunst en ko is an art gallery were the artists have mental disorders. We had a look at there work and were surprised by the beauty of it. The colorfulness, intuitive way the pieces were realized made us realize that we lost our ability to be intuitive and that we are thinking way to much about what we do and how we suppost to do it. Some pieces in the gallery we maybe could have made when we were 5 years old, but no way that we could do it now! We think those pieces are so nice because they are made intuitive and with no judgement or holding back from themselves. 

The mind, once expanded to the dimensions of larger ideas, never returns to its original size. ~Oliver Wendell Holmes

How to Connect to the Subconscious Mind

Carl Jung discovered that the subconscious mind was not merely a depository of our past memories like Freud believed, and he named it unconscious mind. The unconscious mind produces our dreams, sending us precious messages that work like psychotherapy. Therefore, if you want to easily connect to your subconscious mind, you only have to learn the dream language.

Your subconscious mind is in fact the unconscious mind, because it is not a part that belongs to your own mind. Your subconscious mind, like Freud had defined it, wouldn’t help you understand anything. Fortunately, Jung discovered that the unconscious mind possesses irrefutable wisdom.

Jung named the part of our psyche where our personal memories remain the personal unconscious. He named the unconscious part that is the same for all human beings as the collective unconscious. I continued his research, discovering a lot more, and I simplified his complicated method of dream interpretation. I also simplified his definitions, giving immediate answers about the meaning of dreams.

Jung ignored many things, even though he managed to really discover the true meaning of the dream images. You should consider the unconscious mind as a whole, and stop referring to it as if it was your subconscious. The unconscious mind is an independent superior conscience that has attained perfection, and works like a psychotherapist.

We need psychotherapy because we are under-developed primates. The biggest part of our brain belongs to the anti-conscience, our primitive conscience. Our tiny human conscience is one-sided and ignorant. We keep making mistakes because we are imperfect and violent animals. This is why our thoughts are basically selfish. 

In order to connect to the unconscious mind that replaces your idea of the subconscious mind, you must study the dream language. This way, you’ll understand the unconscious logic.

Logic is a collection of thoughts that have a certain purpose. Depending on the type of logic you follow, you will choose one conclusion over another. However, your logic is an entire system. In order to study the meaning of your logic you must take into consideration numerous details.

You probably follow the general logic that characterizes the mindset of our current civilization. Your logic is also characterized by the influence of the anti-conscience, and by the influence of your one-sided psychological make-up. Thus, the logic you follow is basically absurd.

How can a certain logic be absurd if it is logic?

Not everything that can be logically explained should be considered balanced and sensible. There are many excuses and various absurd explanations that may seem to justify the sensibility of a certain logical system; however they are merely absurd assumptions.

Thus, the wise unconscious mind cannot follow the absurd logic followed by our one-sided and selfish conscience. We must learn the unconscious language expressed in dream images, so that we may understand the wise unconscious logic.
Your dreams will teach you how to easily discern what is truly logical from what is absurd. You’ll then discover how insensitive you are. The unconscious mind will correct your mistakes, and help you acquire complete consciousness. All dream messages help you become more sensitive and more intelligent. 


http://www.divinecaroline.com/22188/110976-connect-subconscious-mind#ixzz2Ktr1YQBY

"Our greatest treasure, is that what is hidden deep within our subconscious, it is that dark, unused part of ourself that is in fact light."

 

- Carl Jung

Hidden talent: Daniel Tammet

Daniel Tammet is een autist met  bijzondere cognitieve capaciteiten.

Tammet heeft een vorm van synesthesie waardoor hij getallen ziet als vormen en kleuren en waardoor hij uitkomsten van berekeningen voor zich ziet als landschappen. Hij voelt snel aan of een getal een priemgetal is of niet. Getallen roepen bij hem een emotie op; zo vindt hij het getal 289 lelijk en het getal 333 juist heel mooi.
Daniel is autistisch met bijzondere cognitieve capaciteiten. Zo kan hij bijzonder goed rekenen en feiten leren en kan hij in een korte tijd een nieuwe taal op een hoog niveau spreken.

 

 

Hidden talent in your right brain

The right brain is the "animal brain" and analyzes the environment for all the sights and sounds useful for survival. In essence, animals are 100% "right-brained." Humans have kept the animal talents on the right side, but have modified the left brain for language and tool use.

The following is a summary of talents found in the right brain. Each talent is a complex network of different processes beyond what is mentioned here, but injuries or strokes in these areas would result in serious loss of these specific talents.

Hidden talent

Kunstenaar met fotografisch geheugen tekent New York

Autistische kunstenaar maakt uit hoofd een adembenemende tekening New York na helikoptervlucht

De autistische kunstenaar Stephen Wiltshire werkt aan een 5,5 meter grote tekening van New York. Hij haalt de griezelig accurate beelden helemaal uit zijn geheugen, na een helikoptervlucht boven de stad die amper 20 minuutjes duurde.Op de foto’s ziet u hoever de man al gevorderd is na amper drie dagen tijd. Hij luistert de hele tijd naar zijn muziekspeler, daar muziek hem helpt tijdens het tekenen.

 

12 pennen

Wiltshire tekent in potlood eerst de randen van zijn onderwerp, en zet er dan enkele belangrijke plaatsen in. Hij doet ongeveer een week over een dergelijke tekening, en jaagt er dan 12 pennen door.

De man maakte al gelijkaardige kunstwerken van Tokio, Rome, Hong Kong, Frankfurt, Madrid, Dubai, Jeruzalem en zijn woonplaats Londen. Zijn tekening van Rome was zo accuraat dat hij het precieze aantal zuilen van het Pantheon juist had. (sam)

Bron: HLN.be

http://dutchamazingnewsblog.wordpress.com/2011/04/27/kunstenaar-met-fotografisch-geheugen-tekent-new-york/

Hidden talent

Ik onthoud letterlijk álles'

Jill Price (43) heeft een supergeheugen. Elke seconde uit haar leven staat in haar hoofd gegrift. Herinneringen dringen zich continu op en dat kan hels zijn. 'Ik zit wel twintig keer per dag aan het sterfbed van mijn man.'

Noem een willekeurige datum uit haar leven en Jill Price weet meteen wat ze die dag deed en at en wat er op het nieuws was. De 43-jarige Amerikaanse hoeft maar een liedje op de radio te horen en dan ziet ze spontaan de dag voor zich waarop ze voor het eerst naar dat nummer luisterde. 'O, Jessie's Girl van Rick Springfield? Dat was op 7 maart 1981, toen had ik net mijn rijbewijs gehaald en bracht ik mijn vriendin Ronni voor het eerst met de auto naar huis.'
Ze hoeft er nooit voor te graven of ingewikkelde berekeningen te maken; ze ziet haar herinneringen in één klap glashelder voor zich. Jill Price uit Los Angeles is de eerste ter wereld bij wie het hyperthymestisch syndroom is vastgesteld. 'Thymesis' is Grieks voor zich herinneren; het feit dat Price hyperthymestisch is, wil zeggen dat ze letterlijk alles onthoudt wat ze meemaakt in haar leven. En dat al sinds haar veertiende.
Ze buigt over het tafeltje in het chique restaurant in Beverly Hills. 'Zeg eens eerlijk,' lispelt ze, 'je denkt zeker dat ik een gestoorde gek ben?' Nee, integendeel. Jill Price heeft ze prima op een rijtje, dat merk je al bij de eerste kennismaking. Maar haar aandoening is wel uniek. Wie onthoudt er nu dat ie achttien jaar geleden op een woensdagavond een gegratineerd kalfsbiefstukje, worteltjes en gebakken aardappelen at? Wie weet dat soort dingen nou van alle dagen in zijn leven, sinds zijn jeugd?
'Ik snap het zelf ook niet,' zegt Price haast verontschuldigend. 'Maar ik heb gewoon constant een filmscherm in mijn hoofd, waarop al mijn herinneringen kriskras worden afgedraaid. Het gaat helemaal automatisch. Ik kan de film niet stopzetten.'
Tot in de kleinste details
Al pratende haalt Price te pas en te onpas data en gebeurtenissen aan. Haar belevingswereld is ingedeeld in data uit haar leven. Dat gaat ongeveer als volgt: 'Vandaag is het 26 juni, vorig jaar op dezelfde dag had ik een pianoles en at ik met een vriendin kippevleugeltjes in een restaurant, en o ja, vorige week zaterdag negen jaar geleden trouwde prins Edward van Engeland.' Elke dag, wanneer ze 's ochtends haar haar föhnt, denkt Price vanzelf aan wat ze op dezelfde datum het jaar daarvoor deed, én het jaar daarvoor, én het jaar daarvoor, enzovoort. Is ze nog wel in staat met haar aandacht in het hier en nu te zijn? 'Ja hoor, mij valt altijd juist heel veel op. Je moet het je zo voorstellen: ik heb een split screen in mijn hoofd, waarop tegelijkertijd het hier en nu én die film over mijn verleden worden geprojecteerd.'
De aandoening heeft haar leven zwaar gemaakt. 'Het is hels als je continu wordt lastiggevallen door je herinneringen. Ik heb geen vage herinneringen, zoals gewone mensen die schijnen te hebben. Ik hoor mensen weleens klagen dat ze niet meer weten wanneer die ene vakantie in Italië ook al weer was, of dat iets op het puntje van hun tong ligt. Ik zie alles haarscherp voor me. Ik voel er ook precies dezelfde emoties bij als toen het gebeurde.'
Dat is nog wel oké zolang het gaat om leuke gebeurtenissen. 'Maar mijn geheugen confronteert me ook voortdurend met alle nare dingen uit mijn leven. Zoals het overlijden van mijn man, drie jaar geleden. Ik zit wel twintig keer per dag aan zijn sterfbed; ik huil wat af op een dag. Of neem ruzies. Die spelen zich woord voor woord in mijn hoofd af, inclusief de gemene dingen die anderen tegen mij zeiden én de gemene dingen die ik tegen hen heb gezegd. De verkeerde keuzes die ik heb gemaakt, de gemiste kansen, de keren dat ik beter had moeten weten: steeds word ik eraan herinnerd.'
Vooral nare zaken die Price als kind meemaakte, spelen haar parten. 'Als kind heb je een intenser gevoelsleven dan als volwassene. Mensen met een gewoon geheugen vergeten allerlei specifieke situaties uit hun jeugd. Ik zie bijvoorbeeld nog in detail hoe mijn moeder me ten overstaan van mijn vriendinnetjes verbood een ijsje te eten omdat ze me te dik vond. Dat komt nog steeds heel hard binnen. Mijn geheugen is echt gekmakend. Ik vind het eigenlijk een wonder dat ik nog steeds niet ben doorgedraaid.'
Doordat Price zich alle dagen afzonderlijk herinnert, heeft ze geen overzicht over haar leven. Normale mensen herinneren zich globaal hun levensfasen, waardoor ze in staat zijn een samenhangend verhaal over zichzelf te maken. Price kan dat niet. 'Als je mij vraagt wat voor iemand ik ben, kan ik daar geen antwoord op geven. Waarschijnlijk voel ik me daarom altijd zo onzeker over mezelf.' Toch zou ze haar supergeheugen niet kwijt willen; ze ontleent er ook een bepaalde zekerheid aan. 'Het lijkt me niks om slechts flarden van mijn leven over te houden en te weten dat je geheugen gebeurtenissen verdraait. Ik wil me mijn leven herinneren zoals het exact is gegaan. Mijn nare herinneringen neem ik dan maar op de koop toe.'
Dagboekenmanie
We nemen de proef op de som: wanneer stortte TWA-vlucht 800 neer in de Atlantische Oceaan? Price kauwt even op een garnaal, antwoordt dan zonder aarzelen: '17 juli 1996, een woensdag. Ik was naar mijn werk geweest, ik kwam thuis, zette de tv aan, belde een vriendin en zag de brandende wrakstukken op het water drijven.' Inderdaad: het ongeluk gebeurde op 17 juli 1996 en de tv-beelden kloppen. En wanneer was de eerste aflevering van Dallas op tv? Price hoeft niet na te denken: 'Dat was april 1978, maar ik weet de exacte datum niet omdat ik toen nog niet alle dagen onthield. Ik was twaalf en lag al lang al in bed als Dallas werd uitgezonden.'
De Amerikaanse zegt dat sinds 5 februari 1980, toen ze veertien was, alles wat ze meemaakt in haar hoofd staat gegrift. Op jongere leeftijd werkte haar geheugen al beter dan dat van anderen. De vroegste herinnering dateert normaal gesproken van het derde à vierde levensjaar, maar die van Price gaat terug naar toen ze anderhalf was. 'Ik lag in mijn bedje en Frenchie, de poedel van mijn oom, maakte me plotseling wakker. Met zijn grote bruine ogen keek hij me nieuwsgierig aan, waarop ik keihard begon te huilen.'
Op haar achtste gebeurde er iets waardoor haar geheugen in een nog hogere versnelling kwam. 'Mijn vader kreeg een andere baan en we moesten verhuizen naar Los Angeles, aan de andere kant van het land. Ik heb altijd enorm slecht tegen verandering gekund en vond het een verschrikkelijk vooruitzicht dat ik uit mijn vertrouwde New Jersey zou worden weggerukt. Vanaf toen ging ik veel van wat ik meemaakte onthouden, alsof ik het probeerde vast te houden.' Tot lang na de verhuizing voelde Price zich onveilig. Ze ontwikkelde dwangmatige rituelen. Ze schreef dagelijks in haar dagboek, haar poppen en knuffels mochten slechts in één volgorde staan, ze spendeerde uren aan het categoriseren van honderden videobanden en cassettebandjes.
Haar dagboekenmanie hield nooit meer op. Price heeft in totaal meer dan vijftigduizend pagina's volgeschreven. Waarom schrijft ze alles op als ze zo'n goed geheugen heeft? 'Omdat ik me iets beter voel als het op papier staat. Dan heb ik het tastbare bewijs dat het echt is gebeurd. Ik heb weleens een tijdje niet geschreven, maar dan krijg ik zo'n zwemmend gevoel in mijn hoofd.' Sommige mensen verdenken haar ervan dat ze haar dagboeken uit haar hoofd heeft geleerd en dat ze geen aangeboren supergeheugen heeft. 'Ik zou niet eens tijd hebben om het allemaal te lezen. Ik heb ook gewoon een baan, hoor.' Price werkt met kinderen. Naar eigen zeggen kan ze heel goed met hen opschieten. 'Doordat ik mijn kinderherinneringen zo intens beleef, word ik er dagelijks op gewezen hoe gevoelig kinderen zijn. Ik kan me in hen verplaatsen.'
Geheugen zonder 'terugtraprem'
Je zou denken dat iemand met zo'n briljant geheugen veel geld kan winnen in tv-quizzen en op school alleen maar tienen haalt. Maar nee. 'Ik lijd te veel om er op tv een lolletje van te maken,' zegt Price fel. 'Op school was ik slecht: mijn herinneringen leidden me te veel af. Ik kon ook geen lesstof stampen. Ik onthoud alleen wat ik meemaak.'
Dat Prices geheugen niet op alle fronten even fantastisch is, werd twee jaar geleden bevestigd door psychologen van de Universiteit van Californië. Het niet aflatende bombardement aan herinneringen had Price zó uitgeput, dat ze hun wanhopig om hulp vroeg. De psychologen onderzochten haar uitgebreid en publiceerden een wetenschappelijk artikel. Ze constateerden dat Price maximaal scoort op een aantal geheugentests en dat haar herinneringen aan haar leven perfect zijn - via haar dagboeken en haar moeder konden de onderzoekers alles verifiëren. Toch presteerde Price bij sommige tests slechter dan gemiddeld. Ze kan bijvoorbeeld geen cijferreeksen en lijstjes met ongerelateerde woorden onthouden. De onderzoekers suggereren dat Prices brein een veel grotere opslagcapaciteit heeft dan dat van anderen, maar dat ze geen 'terugtraprem' heeft, waardoor haar geheugen steeds herinneringen op haar bewustzijn kan blijven afvuren.
Die theorie zou kunnen betekenen dat de mens in principe alles wat hij meemaakt, voor altijd opslaat, maar dat onze 'terugtraprem' het ophalen van veel informatie onmogelijk maakt, met als doel ons leven overzichtelijk te houden. 'Interessant hè?' zegt Price, meewarig glimlachend. 'Ik hoop dat mijn geval het geheugenonderzoek vooruit kan helpen. Daarom ben ik ermee naar buiten gekomen en heb ik een boek over mijn leven uitgebracht. Wie weet help ik hiermee een behandeling van alzheimer dichterbij te brengen.'
Momenteel bestuderen neurowetenschappers van de Harvard-universiteit Prices breinscans. Ze hebben al laten doorschemeren dat in haar brein ruim 25 gebieden groter zijn dan bij mensen met een normaal geheugen, en dat sommige van die gebieden bij haar zelfs extreem groot zijn.
Het was echt een opluchting, zegt Price, toen ze twee jaar geleden dat eerste wetenschappelijke artikel over haarzelf onder ogen kreeg. 'Ik heb gehuild toen ik het uit had. Mijn geheugen is nog net zo in de overdrive als altijd, en er is me verteld dat er niks aan gedaan kan worden, maar ik vind het fijn dat ik nu erkenning krijg voor wat ik heb. Vroeger snapte niemand wat ik doormaakte. Nu lezen mensen mijn boek en voelen ze met me mee. Ik was bang dat iedereen me voor gek zou verklaren, maar in plaats daarvan krijg ik compassie. Dat maakt mijn situatie wat beter te verdragen.'
Supergeheugens in allerlei soorten
Na Jill Price werd bij een tweede Amerikaan, Brad Williams uit Wisconsin, het hyperthymestisch syndroom vastgesteld. Beiden onthouden letterlijk alles wat ze meemaken. Het bijzondere is dat ze daarvoor geen moeite hoeven te doen; ze zien hun herinneringen in één keer voor zich. De Californische psychologen die hen onderzochten, vermoeden daarom dat hun supergeheugen is aangeboren.
Anderen met een supergeheugen, zoals schaakkampioenen en rekenwonders, zijn zo goed doordat ze veel trainen. Ze richten zich op één specifieke soort informatie, zoals lange cijferreeksen, en gebruiken technieken om die te comprimeren en structureren. Daardoor lukt het hun enorme hoeveelheden informatie te reproduceren.
Hetzelfde geldt voor idiots savants, die mentale beperkingen hebben maar wel extreem goed zijn in het onthouden van specifieke informatie. Ook zij gebruiken geheugentechnieken en steken veel tijd in het trainen van hun geheugen.

Bron: psychologie magazine

Hidden talent

De Amerikaanse Lauren Kornacki uit Virginia handelde snel toen haar vader klem kwam te zitten onder een BMW. Ze tilde de Duitse auto op en redde het leven van haar vader.

Kornacki (22) trof haar vader onder de auto aan in de garage. Alex (52) was het voertuig aan het repareren. Lauren, een voormalige basketbalspeelster kwam meteen in actie. 'Ik tilde de wagen op en duwde de BMW weg,' vertelt ze aan NBC 12. 'Ik haalde daarna mijn vader verder onder de auto vandaan en verleende eerste hulp.'

De 95 kilo wegende Amerikaan raakte in ademnood en kreeg een hartstilstand. Lauren die beroepshalve vertrouwd is met EHBO paste meteen de technieken van kunstmatige ademhaling en hartmassage toe.

Alec is in het ziekenhuis nog herstellende van ribbreuken en andere fracturen maar de Amerikaan is alweer op de been. 'Ik ben trots op mijn dochters, ze weten hoe ze iemand moeten reanimeren.'

Bron: AD

http://www.ad.nl/ad/nl/1014/Bizar/article/detail/3295448/2012/08/02/Dochter-tilt-BMW-op-en-redt-haar-vader.dhtml?utm_source%3DRSSReader%26utm_medium%3DRSS

De menselijke indentiteit: brein of geest?

Wie zijn we als mens? Is ons brein alles bepalend en de vrije wil een illusie? Zit er iets of iemand anders dan wijzelf achter het stuur van ons bestaan? En wat gebeurt er in ingrijpende processen in ons leven? Kan ons brein ons hoop geven, vertrouwen in de toekomst? Is religiositeit van belang in het leven? Of bestaat dat niet, is ook geloof een zaak van hersenprocessen en activiteit?

Prof. Dr. Herman van Praag

Acceptatie

Nieuwe methode voor het behandelen van mental disorders waarbij alles wordt bekeken van een andere kant. Acceptatie en leven in het hier en nu staat hierbij centraal:

Link: http://www.kenniscentrumpsychologie.nl/Artikelen/Acceptance-and-Commitment-Therapie.html

Door een accepterende houding, een besef van het verschil tussen de werkelijkheid en gedachten en door contact met het onveranderende zelf komt iemand in contact met het precieze moment waarop hij hier-en-nu aanwezig is in de wereld. En dit contact is nodig om besef te hebben van de consequenties die ons eigen gedrag in de omgeving heeft, zodat ons gedrag afgestemd kan worden op die consequenties. Het contact met het huidige moment wordt actief bevorderd met behulp van oefeningen en metaforen. Mindfulnessoefeningen hebben hierin een belangrijke rol. 

Hidden Talents

What if,
we all have a little box inside of us.
What if this little box stores unconcious perceptions and talent inside of it.
What if we could tap into that little box?

We experienced that some mental disorders allow you to do things you have never done before.
You have knowledge you didn't know you had. You can express yourself in ways you never thought you could. What if we could all discover these hidden talents?
What would your hidden talents look like?
What type of hidden talents would you like to have?

At the moment there is still a taboo if we look at mental disorders, We can see this back in that we are still keeping people out of our society. 

We have a image in our mind of what is 'normal' and what is not.

But what is normal?

When is something a mental disorder?

What if the word normal doesn't exist anymore?

What do we define as a mental disorder right now?

We went to the Dolhuys and Aina did a test were she had to click on the faces were she felt the most sympathy for. All the faces she clicked on were faces of people who have mania. apparently what we define as mental disorder has nothing to do with how we look but how we behave and which behavior we define as normal or 'abnormal.'

Yesterday we interviewed Marlon he used to have psychoses and he told us about his experiences. During his psychos his behavior was not 'normal' and many times he was getting into trouble.

But what if we were more sensitive towards this behavior, opening up destroying the word normal. What if the entire mentally is insane? 

At this moment we seeing lots of small steps into this subject:

People are interested in this subject, we are going to museums, we educate people to be open to other people and what we used to define as mental disorder is what we find the most normal thing right now like homosexuality.

We are interested in there visualizations, there creative output. But what if we all want to be a part of this open, free way of living (surrealism and creative output) and therefor destroying the word normal.

What if we can recognize parts of ourselves in mental disorders. What if we can all accept that a part of is is not normal.

Dolhuys

Dolhuys

Tattoos Marlon

These are some tattoo's of Marlon. Some visualisations of what he saw in his psychose.

Holland Doc - Jeroen Jeroen

http://www.hollanddoc.nl/kijk-luister/documentaire/j/jeroen-jeroen.html

Vorig jaar was de 18-jarige gehandicapte Brandon volop in het nieuws. In de instelling waar hij woonde werd hij dagelijks vastgebonden aan de muur van zijn kamer. Dit leidde tot veel commotie en riep vragen op als: Hoe bied je menswaardige zorg en is dat wel vol te houden?

Niet doen, Jeroen

"Nee Jeroen, leg dat neer." "Laat die tafel maar staan." "Raap dat eens even op." "Doe eens voorzichtig." Tijdens het wachten op de bus die de autistische Jeroen naar de opvang brengt, herhaalt zijn moeder het bijna als een mantra: niet doen, Jeroen. Niet doen, niet doen, niet doen. De  kijker ervaart aan den lijve hoe lang een paar minuten dan kunnen duren.

Prikkels

De 15-jarige verstandelijk gehandicapte Jeroen woont bij zijn moeder. Overdag is hij in een opvang. Het weekend brengt hij door bij zijn vader. Vanwege zijn autistische aandoening is Jeroen zeer gevoelig voor prikkels en heeft hij voortdurend zorg en begeleiding nodig. Regisseurs Peter Lataster en Petra Lataster-Czisch volgen gedurende vier maanden het leven van de puber, zijn moeder Anita en zijn vaste begeleider Kevin. Dicht op de huid gefilmd en zonder commentaar tonen zij hoe Jeroen zijn omgeving stelselmatig op de proef stelt.

Ontregelen

Jeroen is aanhankelijk, charmant en geestig. Maar hij is ook onhandelbaar en bijzonder bedreven in het ontregelen. Voortdurend is de graatmagere tiener dingen aan het verstoren, kapotmaken en omverwerpen. In de openingsbeelden gooit hij net zolang een grote, blauwe bal in de lucht totdat die vastzit in een boom. Met een voldane glimlach loopt hij naar de camera: het is hem gelukt. Monter komt Kevin aandraven om de bal uit de boom te halen, zoals hij later schoenen en kleren uit de bosjes plukt, en puzzelstukjes en boterhammen van de vloer opraapt. Maar zelfs hij wordt soms tot wanhoop gedreven als Jeroen zich van zijn meest onhandelbare kant laat zien.

Interview Marlon

Marlon was addicted to drugs for 24 years of his life. Now he is clean since 26th of January 2012.  Because he used so much drugs he was having psychoses. What happens with you when you have a psychos, what are the consequences, what do you experience? We interviewed Marlon today and he answered  our questions. He didn't want to be on camera but we do have the sound of the interview.

Pieter Overduin

 

Pieter Overduin wrote 2 books about his mania, some passages:

Mijn opleving heeft precies twee dagen geduurd.Apathie heeft zich weer van mij meestergemaakt. Ik voel mij niet goed. Ik denk datanderen zien wat ik voel. Deze gedachtemaakt mij enorm angstig en radeloos. Ikbesluit tot een volledig isolement. Ik probeerin mezelf weg te kruipen en ontwijk iedermenselijk contact. Laat anderen maarbewijzen dat ik besta. Het bewijs wordtbinnen een uur geleverd. Ik heb honger, voelen besta derhalve.
Jammer genoeg proef ik weer niets van dezemaaltijd. Dit eten is waarschijnlijk mijngalgenmaal. Ik voel dat ik ga sterven. Nu ja,misschien krijg ik dan antwoord op debrandende vraag: 'Wat is de zin van hetleven?' Iedereen om mij heen geeft steedseen ander antwoord.
God houdt hoop ik wel van mij. Mijn familiein ieder geval niet. Zij lachen mij uit als ikzeg dat ik geen koffie kan zetten ofhardlopen of aardappels schillen. Het luktmij momenteel gewoon niet.

 

 

Als mensen mij vragen hoe het gaat, zeg ikgoed. Ik voel mij al een week goed. Volgensmij heb ik die pillen niet meer nodig. Ik stopermee
Het 'ongekend vrolijke' zusje van dedepressie, de manie, maakt aanstalten omkennis met mij te maken. Uiteraard kan zijzich niet onbetuigd laten.
Verbaal ben ik onverslaanbaar. Ik lul iedereentotaal omver. Ik heb mij nog nooit zo fantastischgevoeld. Mijn uitstraling is onweerstaanbaar.Alle meiden kijken uitdagend naar mij. Ik ga ernog wel een paar versieren. Maar eerst moet iknog een hoop dingen organiseren. Alleennatuurlijk, dat kan ik makkelijk aan. Ik heb tochgeen slaap nodig. Dag en nacht werken zondermoe te worden. Zalig! Omdat ik verbaal zo sterkben, ontwijkt iedereen mij. Er kan er maar éénde beste zijn. En mijn familie maar zeiken:'Pieter, je geeft wel erg veel geld uit de laatstetijd. Pieter je bent snel beledigd. Pieter praat nueens rustig!' Gelukkig heb ik niemand nodig.
Op school heb ik ook al met iedereen ruzie.Logisch, ze zijn natuurlijk allemaal jaloers opmijn bijzondere gaven. Laatst had mijn moedernog het lef te zeggen dat ik wel eens ziek konzijn. Ik heb mij verdomme nog nooit zo goedgevoeld. Voel ik mij na een klotetijd eindelijkeens goed, mag het verdomme niet.
(Ik houd van mijzelf... )



Wat te schrijven over Pieters manie/psychosena het verschijnen van zijn boekje: Ik houd vanmijzelf… en dat is wederzijds? In de regel kosthet iets op papier zetten mij weinig moeite.Maar nu ligt het anders. Het boekje heb ikstukje bij beetje gelezen. Soms met tegenzin.Omdat ertussendoor, voor mijn ogen, situatiesopduiken die veel schrijnender, veel erger zijndan de luchtige stukjes doen vermoeden.Misschien ligt dat als moeder gevoeliger. Naarmijn idee geeft het boekje slechts ‘het topjevan de ijsberg’ aan. Maar wat gun ik hem deglorie. Hij komt in diverse kranten en zijnboeken staan in boekhandel de Bengel. Hijgaat er zeker een paar keer per dag langs.Paul de Leeuw vraagt hem in zijnradioprogramma. Hij glorieert bij de Verenigingvan Manisch Depressieven en Betrokkenen,waar de boekjes grif verkocht worden.
(Moeder van Pieter in God is in de war... )



De avond dat Pieter in het politiebusje werdweggebracht, heb ik, Esther, bij mijn oudersin bed geslapen. Ik ben achtentwintig maar datweerhield me er niet van die avond. Een bizarredag waarvan ik niet goed wist wat ik ervanmoest denken, laat staan erbij moest voelen.
Langzaam keerde de rust weer terug in huis ensliep ik lekkerder. Ik hoefde niet meer alert tezijn op de geluiden in de kamer naast mij waarPieter sliep. Dit was voorlopig voorbij, ik zegvoorlopig omdat je altijd in je achterhoofd houdtdat het weer kan gebeuren. Hoewel eendepressie afschuwelijk is voor Pieter, geeft hetde omgeving meer ‘rust’ dan een manie. Mijnsinziens. Een manie is voor de omgevingzenuwslopend. Ik mocht daar als gast bij zijn.Pieter bruiste van energie, hield niet op metpraten, kwam met de meest rare plannen op deproppen op de meest gekke tijdstippen en gafgeld uit als water. Soms was ik bang dat hij de‘verkeerde mensen’ tegen zou komen op straatof waar dan ook, die genadeloos misbruik vanhem zouden maken. Hij was in zijn eigen ogenonoverwinnelijk, in mijn ogen vreselijkkwetsbaar. Ik kan me voorstellen hoe moeilijkhet te vatten is voor een buitenstaander. Zelfheb ik ook meerdere malen met verbazingnaar Pieter gekeken, in de hoop de ‘oude’(lees: niet manische) Pieter terug te vinden.Nu krabbelt hij weer overeind en gaat verderwaar hij was blijven hangen en daar ben ikblij om. Iedere dag.
(Esther, zuster van Pieter, in God is in de war... )


Ik ben een overtollig mens. Niemand heeftbelang bij mijn bestaan. Bij deze vervloek ikmijn geboortedag. Ik ben een last voor mezelfen voor mijn omgeving. God neem mijalstublieft mee. Mee naar een plaats waar mijnziel rust vindt.
(Ik houd van mijzelf... )